Tag Archives: nagnutost karlice

Osobine posturalnih misica

osobine_posturalnih_misica

Posturalni mišići imaju ulogu u održavanju verikalnog položaja tela. Oni omogućavaju da kosti stoje u međusobnom skladu. Zajedno sa kostima pružaju potporu celom telu. Većina posturalnih mišića pored osnovne stabilizacione funkcije ima i dinamičku funkciju u nekom zglobu. Dva mišića čija funkcija određuje nagib karlice (u sagitalnoj ravni: napred – nazad) su iliopsoas i gluteus maximus.

iliopoas_gluteus_maximus

Iliopsoas je mišić koji se nalazi sa prednje strane karlične kosti i vrši pokret pregibanja (flexije) u zglobu kuka. Gluteus maximus se nalazi sa zadnje strane karlične kosti i vrši opružanje (extenziju) u zglobu kuka. Njihov međusobni odnos određuje pod kojim uglom će biti nagnuta karlica. Fiziološki karlica je nagnuta unapred pod uglom 6°-18°, uglavnom oko 12°. Kod žena je nagib veći u odnosu na muškarce, zbog konfiguracije karlice prilagođene za trudnoću.

Neravnoteža u snazi i funkciji iliopsoasa i gluteus maximusa uzrok je promene u nagibu karlice. Problem sa iliopsoasom je skraćenost i prenapetost ovog mišića, dok je gluteus maximus najčešće slab i neaktivan. Zašto su baš ova dva mišića problematična i sklona disfunkciji?

pozicija_karlicePromena nagiba karlice nastala usled disfunkcije iliopsoasa i gluteusa negativno utiče na funkcije drugih mišića. Stručnjaci u oblasti fizikalne terapije se uglavnom slažu da je osnovni uzrok promena u funkciji pomenutih mišića dugotrajno sedenje. U sedećem položaju iliopsoas zauzima poziciju u kojoj su pripoji mišića blizu, što dovodi do njegovog funkcionalnog skraćenja. S druge strane tokom sedenja glutealni mišići su potpuno neaktivni.

nagnutost_karlice_unapred

Možda osnovni razlog za promene u funkciji iliopsoasa i gluteusa nije samo sedeća pozicija, već su razlozi potpuno drugačiji. Na slici ispod uočite razliku u poziciji (nagibu) karlice i veličini glutealnih mišića između savremenog čoveka i njegovih davnih predaka.

motoricka_evolucija

Lako se uočava da je trup evolutivnih predaka nagnut unapred, što je indikator kratkog iliopsoasa, a takođe i nerazvijenih glutealnih mišića koji su znatno manji. Kod savremenog čoveka uspravan hod zahteva znatno veće angažovanje extenzora kuka među kojima je glavni gluteus maximus, te se on vremenom razvijao i znatno je masivniji i razvijeniji nego kod predaka (pogledajte opet).

To znači da iliopsoas ima tendenciju ka prenapetosti i skraćenju jer je u dugom evolutivnom periodu čoveka upravo bio znatno kraći. Gluteusi su skloni gubitku mišićnog tonusa i neaktivnosti jer su takođe kroz evoluciju čoveka dug vremenski period bili slabi i neaktivni.

U sedećem položaju ova dva mišića se nalaze upravo u položajima sličnim onima u kojima su bili kroz evoluciju kod pračoveka i veoma se brzo navikavaju na slične pozicije koje su sa aspekta posturalnog statusa savremenog čoveka disfunkcionalne.

Bojan